وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه می زنه

 همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام

 دیگه غیر از یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم

 منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره

 منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می باره

بعضی وقت ها که میای سر روی شونم می زاری

 تموم غصه ها رو از دل من بر می داری

اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره

 وقت بیداری بازم غم می شینه تو حنجره

بوسه ی باد خزونی با هزار نا مهربونی

 زیر گوش برگ تنها می گه طعمه ی خزونی

برگ سبز و تر و تازه رنگ سبزشو می بازه

 غرق بو سه های باد و وحشت روزهای تازه

می کنه دل از درخت و می شه آواره ی کوچه

 کوچه ای که یادگار روزهای رفته و پوچه

می شینه گوشه ی کوچه چشم به آسمون می دوزه

 می کنه یاد گذشته دلش از غصه می سوزه

یاد باد یاد گذشته شاد باد                   این دل زرد و تهی در حسرت دیدار باد

یاد روزهایی که کوچه زیر سایه ی تنم بود

 مهربون درخت عاشق مست عطر نفسم بود

سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد و بیداد

 همه زردی و تباهی مردن و رفتن از یاد

من اگه هنوز می خونم واسه خاطر دل توست

 شعر من صدای غم نیست هم صدای حسرت توست

عزیزم اگه خزونم واست از بهار می خونم

 تورو تنها نمی زارم گرچه تنها جا می مونم

اگه تو شب های سردت با خودت تنها می شینی

 من برات میخونم از عشق تا که فردا رو ببینی

اگه هم صدای اشکی واسه آرزوی بر باد

 من برات می خونم ای گل نوبهار رو نبر از یاد

همه دل خوشیم به اینه که تو یادت موندگارم

 گرچه عمریه تو این دشت یه خزون بی بهارم

تو را من چشم در راهم

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

 چه بگویم که غم از دل برود، چون تو بیایی

گاه و بیگاه و به مناسبت های مختلف، با خودم فکر می کنم که در مورد بسیاری از مسائل و مشکلات کار برایتان صحبت کنم و موضوع را با شما در میان بگذارم. اما تا به شما و سلام شما می رسم، همه چیز را فراموش می کنم و فقط به "عشق" می اندیشم... عشقی که شما در دل ما کاشتید و باورش کردید.

سلام بر شما که زندگی برایتان یک دنیا معنا و مفهوم دارد و سرشار از همه چیزهای خوب، مهم و با ارزش است. برای آدمی که هیچ چیز برایش مهم نیست، زندگی هم بیهوده است. اما برای انسان با ذوق و زیبایی شناس، همه چیزها خوب، مهم و با ارزشند. به تعبیر دیگر مهم و با ارزش بودن هر موضوعی یا بر عس مهم نبودن و با ارزش نبودن هر چیز، ساخته و پرداخته ذهن و دل ماست که از تصورات و ادراکات ما نشات می گیرند.

خیلی از آدم ها وقتی که به طلوع و غروب خورشید یا به زیبایی شب های مهتابی نگاه می کنند یا کنار ساحل دریا روی ماسه ها قدم می زنند یا نسیم ملایم می وزد و صورتشان را نوازش می دهد، روحشان تازه می شود و احساس نشاط و طراوت در چهره شان موج می زند و با عشق به زندگی نگاه می کنند.

قدر لحظات ناب زندگی را بدانیم و از ثانیه هایش نهایت بهره را ببریم.

مطمئن باشید جایی که می توانید در آن رشد کنید، همان جایگاهی است که در آن قرار دارید و بهترین زمان برای رشد همین امروز است، نه فردا.

رویای موفقیت و سربلندی را همیشه در ذهنتان بپرورانید و تصویر کامل و زیبایی از زندگی خود بسازید.

می گویند انسان، با رویا و تخیل خودش زندگی می کند و آینده خویش را می سازد و اگر خدای ناکرده تخیل و رویاهایش را از دست بدهد، در واقع همه چیز خودش را از دست داده... یعنی آینده اش را با سردرگمی مواجه ساخته است.

ما یک زندگی خوب و سالم را چگونه ارزیابی می کنیم؟ در عالم رویا و تخیل، آرزو می کنیم زندگی آرام و زیبایی داشته باشیم، محیط زیست ما پاک، سبز و آرام بخش باشد.

آسمان شهرها و روستاهایمان آبی، دوستان و اطرافیان ما شاد و سلامت باشند و عشق در بستر زندگی ما، چون رودی آرام و روان جاری باشد(زمانی که دیگر مطمئن باشی سمیرا رو داری)

انسان واقع بین و عمل گرا با خلاقیت و توانایی هایش می تواند، ذهنیت را به واقعیت بدل کند. ما همیشه دنبال الگوهای رفاری خوب هستیم و در حال دور شدن از الگوهای نا مناسب ... در یک کلام در فکر تغییر و تحول در جهت مثبت.

این تغییر و تحول چگونه و در چه زمانی حاصل خواهد شد؟ وقتی که ما تغییر کنیم و متحول شویم، آن وقت زندگی هم در جهت مثبت آن متحول می شود.

ما کی تغییر می کنیم؟ زمانی که فکر، اندیشه و نگرشمان را عوض کنیم. جور دیگری فکر کنیم و ببینیم و بیندیشیم.

البته هر تغییر و تحولی هم به آسانی به دست نمی آید و جالب است بدانیم که انسان هر وقت تصمیم به تغییر می گیرد، ممکن است با مقاومت روبه رو شود، اما در تعامل با روزگار، آرام آرام همه چیز به نفع انسان تغییر پیدا خواهد کرد.

غنچه از خواب پرید

                      و گلی تازه به دنیا آمد

خار خندید و به گل گفت سلام

                                                         و جوابی نشنید

خار رنجید ولی هیچ نگفت

ساعتی چند گذشت

                 گل چه زیبا شده بود

                                دست بی رحمی آمد نزدیک 

 گل سراسیمه ز وحشت افسرد

                                                                    لیک آن خار در آن دست خلید

                                                                                              و گل از مرگ رهید

صبح فردا رسید 

 خار با شبنمی از خواب پرید

گل صمیمانه به او گفت سلام....

وقتی انسان با عشق و دوستی آشنا شد و انس گرفت، هیچ دشمنی نخواهد داشت.. همه از دوستانند و دوستش می دارند.

دروازه های چشم و گوشمان را به روی هر زشتی و پلشتی و در یک کلام به روی شیطان ببندیم تا درهای نور و دروازه های آسمان به رویمان گشوده شود.

پیامی پر از امید برای همه

گفتگو با خدا

خواب دیدم

در خواب گفتگویی با خدا داشتم

خدا گفت:

پس می خواهی با من گفتگو کنی؟

گفتم: اگر وقت داشته باشید.

خدا لبخند زد،

وقت من ابدی است.

چه سوالاتی در ذهن داری، که می خواهی از من بپرسی؟

چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند؟

خدا پاسخ داد ....

این که آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند.

عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند.

این که سلامت شان را صرف به دست آوردن پول می کنند

و بعد پول شان را خرج حفظ سلامتی می کنند.

این که با نگرانی نسبت به آینده

زمان حال فراموش شان می شود.

آنچنان که دیگر نه در آینده زندگی می کنند نه در حال.

این که چنان زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد

و چنان می میرند که گویی هرگز زنده نبوده اند.

خداوند دست های مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم.

بعد پرسیدم ...

به عنوان خالق انسان ها، می خواهید آنها چه درس هایی از زندگی را یاد بگیرند؟

خدا با لبخند پاسخ داد،

یاد بگیرند که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد.

اما می توان محبوب دیگران شد.

یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند.

یاد بگیرند که ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد،

بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد.

یاد بگیرند که ظرف چند ثانیه می توانیم

 زخمی عمیق در دل کسانی که دوست شان داریم، ایجاد کنیم

و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد.

با بخشیدن، بخشش یاد بگیرند.

یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را عمیقآ دوست دارند

اما بلد نیستند احساس شان را ابراز کنند یا نشان دهند.

یاد بگیرند که می شود دو نفر به یک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند.

یاد بگیرند که همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند

بلکه خودشان هم باید خود را ببخشند.

و یاد بگیرند که من اینجا هستم.

همیشه.

گفتند حریفان همه رفتند و تو موندی         یک عمر برای عاشقان ، واستادی خوندی

گفتند که هر لحظه دم از عشق زدی تو  

  خوب کوچه و پس کوچه ی عشق رو بلدی تو

استاد سخن گفت که بی عشق هرگز

              دبیر انجمن گفت که بی عشق هرگز

 با دیدن شمع و رقص آتش

 پروانه به من گفت که بی عشق هرگز

گفتم واسه من عشق خود آب حیاته                      این عاشقیه که آخرین راه نجاته

همه دل خوشی من توی این غریم آباد                    پیدا کردن دوست میون حضراته

استاد سخن گفت که بی عشق هرگز

                   دبیر انجمن گفت که بی عشق هرگز

 با دیدن شمع و رقص آتش

 پروانه به من گفت که بی عشق هرگز

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ستاره ی امیدم از تو به خو رسیدم             تمام زندگی رو تو چشم های تو دیدم

یادم نمیره هرگز لحظه ی خوب دیدار             وقتی که عاشقونه به تو شدم گرفتار

اگر چه از تو دورم تویی عزیزترینم                   عاشقترم ز دیروز تا زنده ام همینم

شب که ستاره ها عروسی دارن                            جای ستاره ی منو تو خالیست

من می رسم یه روز به تو دوباره                           ستاره های ما ز هم جدا نیست

تورو چون سایه پا به پا میبرم تورو با خود به قصه ها میبرم

تورو ای نازنین من عاقبت تا به جشن ستاره ها میبرم

شب که ستاره ها عروسی دارن                   جای ستاره ی منو تو خالیست

من می رسم یه روز به تو دوباره                     ستاره های ما ز هم جدا نیست

..........................................

طراوت و تازگی تو نم نمه بارون نداره

عشق یعنی دل رو به دست تو سپردن عشق یعنی غصه ی دنیا رو نخوردن

عشق یعنی تو باغ اون چشم قشنگت دل رو تا چشمه سار مهربونی بردن

قاصدک آرزوهای من تویی تو عشق پر از مهر و وفای من تویی تو

بیا تا با همدیگه زندگی رو آغاز کنیم دو تا کبوتر بشیم و رو ابر ها پرواز کنیم

عشق تو توی قلبمه اسم تو روی لبهام خاطره ای بهتر از این تو دنیا من نمیخوام

...................................                                                                    ................................... 

میون نغمه های هر ترانه منم تنها غریب بی ستاره

 اگه عشقت تو قلب من بشینه دلم میگه که دنیا موندگاره

پری قصه ها ی من تویی تو به جز عشقت غمی در دل ندارم

تو گفتی زندگی مثل یه خوابه بزار بارون خواب چم ببارم

تو خوابه تو خوابه تو خوابه به یاد تو همیشه توش بیداره

خزونه خزونه خزونه بزار پاییز چشمونم بباره

غرور کوه برفی تو خیالم بارونه کوه برفی تو نگاهم

 قلمو تو کتاب خاطراتم نوشتم تا همیشه چشم به راهم

کاش یه روز میشد منو تو با هم می موندیم 

 کاش یه روز میشد منو تو با هم می خوندیم

کاشکی شب بشه ماه بیادبیرون روز به سربشه تونگاه تومثل قلب من دربه دربشه  

عشق رویایی من

سرنوشت من با صدای تو با ستاره ها همسر بشه تو شب سیاه توی خونه ها

عشق روایی من

کوچه ای بشم زیر پای تو خونه ای بشم در هوای تو خنده ای بشم رو لبهای تو

 عشق رویایی من

سلام...

همه خوبین ایشالا...

بی مقدمه میرم سر اصل مطلب...

دارم از خوشحالی میترکم ... دارم منفجر میشم ... تو پوست خود نمیگنجم...

چرا؟؟؟

حالا بهتون وگوئم ...

فردا ... فردا... فردا ...

۵ مهر ماه تولد یه نفره اونم کی؟!!!

سمیرا جان من... عزیز دل من ...

آره فردا تولد عشق منه ...

فردا سالگرد بزرگداشت روزیه که خدا جون تو کتاب سر نوشت اسم یکیو کنار اسم من نوشت ...

بابا ملتو بی خیال ... 

سلام جونم تولدت مبارک عزیزم ...

بگو که فردا مال ماست فردا فقط باید شاد باشیم ...

فردا فقط باید بگیم : سمیرا سمیرا سمیرا سمیرا سمیرا

فردا یکی از بهترین روزای زندگیمه ...

چرا یکی از بهترین؟؟

 آخه هنوز بهترینش نیومده ...

میدونی بهترین روز زندگیم چه روزیه ؟

آره درست فهمیدی ...

روز وصال منو تو ...

زیباترین روز زندگیم روزیه که تو زیباترین حرفهایت رو به من بزنی 

و آنگه که بغض از سینه بگشاییم و عشق رو زمزمه کنیم

منو آرزو به دل نزار و اون روز رو از من نگیر چه شود

 ( بابا ای ول به خودم عجب قطعه ی ادیبانه ای)

میدونم اصلا ناراحت نمیشی که جشن میلادتو این قدر ساده و بی آلایش برگزار کردم ...

ولی منو ببخش قول میدم حتمآ جبران کنم ...

آخه این که اصلیه نیست ...

من فردا رو خیلی دوست دارم ... چون تورو دوست دارم

از صمیم قلب با یه دنیا عشق تولدتو بهت تبریک میگم ...

امیدوارم... نه مطمئنم زمانی میرسه که این جشن ها رو با هم و در کنار هم خیلی پررنگت و پرنورتر برگزار میکنیم ...هرچند تا تو هستی هیچ اثری از تاریکی در زندگیم یافت نمیشه ... 

باز هم تبریک به تو ...

باز هم شکر گزاری به درگاه خدا ...

باز هم من ...

باز هم تو ...

دوستت دارم تا ابدددددددد

یادت نره سمیرا جان ...

همه ی زندگی من فقط سهم دو تا چشم شماست

اون دو تا چشم شما هم سهم دل عاشق ماست

آزمودم دل خود را به هزاران شیوه ...

هیچ چیزش به جز از وصل تو خشنود نکرد!!

هنوز - سبک جدید

چی بگم

نفزین - سبک جدید

وقتی نیستی

کدوم شانس

وقتی رفتی

محسن یگانه (گیرم بازم بیایی جدیدترین)

محسن یگانه ( زندونی جدید)

میدونم رنگ چشات چو رنگ اسمون قشنگه

میدونم نازو ادات مثل گلهای رنگ و رنگه

میدونم قدت مثل درخت سرو خیلی بلنده

 میدونی ناز و ادات دل منو از ریشه کنده

چرا بی وفا شدی و پیش من نموندی

 رفتی و با رفتنت دل منو سوزوندی

مگه من به تو به جز مهر و وفا چه کردم

 که چنین دل منو آتیش زدی سوزوندی

آخه بعد از غم تو سر به بیابون میزاره

 میدونی دل بگیره اشک مثل بارون میباره

غم در دله من به قدر عالمه غم های عالم برای من کمه

رنگ غروبه دل افسرده ام غرق سکوت وجود مرده ام

وای از منو غم های من وای از دل تنهای من

ای آسمان ای آسمان ستاره ای در شام من نمانده

دست بلا آخر مرا در دامن دشت جنون نشانده

من که محبت از کسی ندیده ام

               من که همه خونه دل رنجیده ام

                          چون مرغکی غمگین و دور از آشیان

                                                سر در میان بال و پر کشیده ام

دیگر نمی یابد مرا روزی اگر بیاید    

      با یاد او از گور من گل های غم بر آید

غم در دله من به قدر عالمه غم های عالم برای من کمه

رنگ غروبه دل افسرده ام غرق سکوت وجود مرده ام

وای از منو غم های من وای از دل تنهای من

این زندگی منه باور کن وقتی نیستی حال و روزم همینه

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت

واسه بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت

اینجا اشک تو چشامو به کسی نشون ندادم

 اگه بشکن غرورم خم به ابروم نمیارم

وقتی نیستی هر چی غصه است تو صدامه

وقتی نیستی هر چی اشک تو چشام

از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه ی رفتنت می سوزم

 کاشکی بودی و می دیدی که چی آوردی به روزم

حالا عکست تنها یادگار از تو

خاطراتت تنها باقی مونده از تو

وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش می زنه به این وجودم

کاش از اول نمی دونستی که من عاشق تو بودم

سمیرا جان همیشه دوستت دارم عزیزم.......

ای دل تنها چیه که چشم انتظاری        باز یه لحظه یه دم آروم نداری

مثل زمستون تو حسرت بهاری

باز عشقت خیمه زد به خونم               باز یادت آتیش زد به آشیونم

باز بی تو باید تنها بمونم

بیا سکوت لبهات هنوز حرمت خونه است

 پرنده ی دل من هنوز بی آشیونه است

بیا پر از امید هنوز این دل خسته

 هنوز به پای چشمات پای عشقت نشسته

توی آسمون دنیا هر کسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

    واسه من تنهایی درد ءدرد هیچ کسی نداشتن هر گل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

دیگه باور کردم اینو که باید تنها بمونم تا دم لحظه ی مردن شعر تنهایی بخونم

کو خوبی کدوم مهر ما که چیزی ندیدیم

 از این دنیای شیرین فقط سختی چشیدیم

کدوم بخت کدوم شانس ما که شانسی نداریم

 داریم پشت سر هم همش هی بد میاریم

ما خون جگر خوردیم و سوختیم و ساختیم

به جرم زنده بودن همه هستی رو باختیم

آخه از تو چه پنهون دلم دست خودم نیست

 دیگه این چشم همون چشمی که عاشقش شدم نیست

می میرم برات...نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات... بدون چشات

رفتی از برم... رفتی از برم نمی دونستی دلم دستت به ساز صدات... به ساز صدات

آرزوم اینه...آرزوم اینه که میدونستی می میرم برات...می میرم برات

عاشقم هنوز...عاشقم هنوز اگه خواستی بدونی و بسازی به ساز دلم... به ساز دلم

گفتی من میرم... گفتی من میرم تا فردا یار خشگلم... یار خشگلم

تو را راهی نیست تا فردا رها کن دلم... رها کن دلم... رها کن دلم

سفرت به خیر... سفرت به خیر اگه می ری از اینجا تک و تنها تا یه شهر دور... تا یه شهر دور

اونا که رفتن بدون ما مرسه به یه دنیا دور... به یه دنیا دور

سفرت به خیر... سفرت به خیر تو اگر شکستی دلم می تونی دوباره بساز... دوباره بساز

از دل شکسته نا امید و خسته تو باز هم غروور... تو و باز غرور

نمی خوام بیای... نمیخوام میون تاریکی من تو قایم بشی... تو قایم بشی

نمی خوام ازت... نمی خوام ازت مثل شهر غصه زیر و رو بشی

یار خشگلم یار خشگلم می میرم برات

نگاه می کنم نمی بینم چشم مرا هوای تو پر کرده

گوش می کنم نمی شنوم گوش مرا صدای تو پر کرده

   ای چشم من بدون تو نا بینا                                       ای گوش من بدون تو ناشنوا

تولد تک ستاره ی آسمان  ۵/۷/۱۳۶۷  تولد ماهی دریای بی کران  ۲۵/۷/۱۳۶۷    تولد ماه تابان  ۵/۷/۱۳۶۷  تولد سوسن و سنبل  ۲۵/۷/۱۳۶۷ تولد گل باغ زندگی ۲۵/۷/۱۳۶۷   تولد فرشته ی نجات زندگیم  ۵/۷/۱۳۶۷  تولد زندگی من  ۲۵/۷/۱۳۶۷  تولد زندگی عشق اول و آخرم  ۵/۷/۱۳۶۷

 به این دل دیوونه راه گریزو ساده بستم

خواستم هدیه ای برایت بفرستم گل گفت: مرا بفرست تا با عطر خود او را شاد سازم...گفتم: او خودش گل است... خار گفت: مرا بفرست تا تا به چشم دشمنانش فرو روم... گفتم:او آنقدر مهربان است که دشمنی ندارد...بلبل گفت: مرا بفرست تا با آوازام او را شاد سازم ... گفتم: نه او خوش صداست... نا گهان صدای تاپ تاپ قلبم به گوشم رسیدو گفت: مرا بفرست تا همیشه دوستش بدارو و هرگز فراموشش نکنم......

ندانسته عاشق شدم،دانسته گريه کردم

ودانسته درون خود شکستم.

 نگاهم سراسر اشتياق بود،

 نگاهم حاکي از تپيدن قلبم بود،

 نگاهم لبا لب،نياز بود،

 نگاهم شِکوه از تنهايي بود،

نگاهش........... نگاهش خنده بود،

نگاهش شيطنت بود،

نگاهش بي مهري بود،

نگاهش شکستن قلبم بود،

 نگاهش ردِ نگاهم بود